فعالیت حزب مخالف  جنگ سالاران (مجاهدین افغان ممنوع اعلان میشود

 

جهاد باید جرم شناخته نشود  مطلبی در روزنامه برلین که به تاریخ بیست و سوم جون ۲۰۱۱ به چاپ رسیده است برایتان برگردان میشوم:

 

 جنگ سالاران بزرگ افغان (مجاهدین) در تلاش اند تا از طریق پارلمان کرزی از سازمان چپی  آن کشور که انتقادات خودرا علیه آنها مبنی بر نقض حقوق بشرارائه نموده اند، انتقام بگیرند

برای اولین بار زیر نظر رئیس جمهور حامد کرزی، مقامات افغان ممنوعیت یک حزب سیاسی را در پارلمان مطرح نموده است

در درخواست از سنا که از  99 نفر اعضای آن  33 عضو منصوب شده توسط رئیس جمهور کرزی میباشد ، آمده است که «حزب همبستگی افغانستان» SPA به جرم توهین به «جهاد» باید از هرنوع فعالیت های سیاسی در کشور ممنوع و حزب منحل اعلام گردد.

 اعتراضات صدها نفر از هواداران SPA به تاریخ 30 ماه آوریل در کابل  در برابر این واقعیت است که نقض جدی حقوق بشر تحت رژیم اسلامی در کشور به سختی دنبال شده است. معترضان شکایت کرده اند که بسیاری از رهبران مجاهدین سابق در حال حاضردر موقف های بالا، از جمله در پارلمان، در هیات مشورتی کرزی و شورای عالی صلح، هنوز هم مصروف فعالیت اند.

 

 ائتلاف کرزی با جنگ سالاران و حامیان بین المللی اش به ویژه ایالات متحده، تا کنون مانع هر نوع اقدام قانونی علیه نقض حقوق بشراز طرف جنگ سالاران و مجاهدین در طی بیش از سی سال گذشته در افغانستان گردیده است

 بیم آن می رود که دولت و متحدانش حتی قوی تراز آن خواهند بود تا بتواند علیه این احزاب در دادگاه به نفع طالبان اقدام نماید.

رهبران به اصطلاح جهادی  بلافاصله هرنوع انتقادعلیه خودرا، انتقاد کلی علیه اسلام ارزیابی میکنند. واشخاص و روزنامه هائیکه ای نوع انتقادات را طرح مینمایند یا از وظایف شان اخرج و به تعبید اجباری متوسل میگردند ویا روزنامه ها را ممنوع اعلام میدارند ، که از جمله اخراج عضو پارلمان خانم ملالی جویا واز ممنوعیت روزنامه ی آفتاب نام برد.

علت این مناظره های سیاسی همانا به آتش کشیدن تصاویر رهبران سیاسی به ویژه از مجاهدین ، از طرف اعضای حزب SPA و حامیان شان میباشد که از اینکه مجلس سنا  علیه رهبران مجاهدین سابق هیچ نوع پیگرد قانونی بعمل نیآورده اند، به خشم آمده بودند.

 

 سفارتخانه های کشور های غربی در کابل تا حال علنا هیچ عکس العملی نشان نداده اند و دفتر سازمان ملل متحد در کابل گفته است که از این موضوع بی اطلاع می باشد.

حزب همبستگی افغانستان SPA که به نام «مهاجمان» نیز یاد میشوند ، در سال 2004 میلادی در جمع 47 حزب سیاسی دیگر که در افغانستان ثبت استند ، تاسیس گردیده که یکی از اهداف عمده ی آنها مبارزه علیه جنگ سالاران و و مجاهدین سابق میباشد. برعلاوه این حزب خواستار ترک قطعی تمام نیروهای نظامی از خاک افغانستان گردیده اند.

 

 Berlin TAZ  23. JUN 2012

 

 

 

 شبکه Kafkaesque در کرانه رود باختری

 

 

سیستم مدیریت  در سرزمینهای اشغالی توسط اسرائیل برای فلسطینی های این منطقه عذاب آور گردیده است. این موضوع را سازمان های دفاع از حقوق بشر در فلسطین و جوار تپه های جنوب هبرون گزارش داده اند. 

مقامات ارشد اتحادیه اروپا در ماه جنوری سال جاری  در بروکسل، گزارشی ارايه کرده است که سرزمین فلسطین به اصطلاح C-زون،  به طور کامل توسط اسرائیل، کنترل گردیده و به دلیل انزوای روز افزون نیاز به حمایت بیشتر از اتحادیه اروپا به تصویب رسید. این مناطق مطابق با حدود دو سوم از کرانه باختری رود اردن تحت اشغال اسرائیل است.

در این سند ارایه گردیده است  که در شرایط غیر منتظره ای روشن است که سیاست های اسرائیل با تخریب منازل و مزارع، صدور محدود مجوزهای ساخت و ساز و انبساط شتابدار از شهرک های یهودی نشین ،  ایجاد یک کشور فلسطینی در مرزهای سال 1967 به طور فزاینده خدشه دار ساخته است. 

 

 توافقنامه اسلو II که  در سال 1995 بین اسرائیل و سازمان آزادیبخش فلسطین ساف بخاطر  تامین  صلح در منطقه به توافق رسید ،  کرانه باختری را به سه نوع از مناطق که به رژیمهای مختلف است ،تقسیم نمود. 

قسمت بزرگ شهرهای فلسطینی مانند رام الله و نابلس را، که در آن تمام دولت مدنی و مسئولیت امنیت را به حکومت خودگردان به تازگی ایجاد شده فلسطین (PA) به تصویب رساند. 

 

در منطقه B، که شامل تعدادی از شهرستانها کوچکتر فلسطینی، تشکیلات خودگردان مسئول دولت مدنی اند، در حالی که کنترل کامل مسئولیت امنیت این منطقهبدست  ارتش اسرائیل است. 

منطقه C، که بسیاری از حساب های بانکی غرب (62 درصد) در آنجا موجود است ، بطور  کامل از طرف دولت اسرائیل دولت نظامی و غیر نظامی اداره میشود.

 

موافقت نامه اسلو در اصل به عنوان یک راه حل موقت در نظر گرفته شده بود، اما در کرانه باختری رود اردن، آنها را به ایجاد یک ساختار مدیریت که برای ساکنان فلسطین از عواقب کشنده است ، بشمار میرود.

 

دفتر سازمان ملل متحد برای هماهنگی امور انسان دوستانه در سرزمین های اشغالی فلسطین (OCHA) برای این منطقه، هیچ کدام دست آوردی مهمی نداشته است. 

 

همین اکنون ۳۲۵۰۰۰ فلسطینی مستعمره نشین در کرانه باختری تحت اشغال اسرائیل منطقه C زندگی میکنند.

 

 

  مبارزه علیه بمب ها ی خوشه ای وظیفه ی وجدانی هرانسان میباشد 

 

ديده‌بان حقوق بشر از بي‌توجهي آمريكا به پيمان ممنوعيت بمبهاي خوشه‌اي انتقاد کرد.

به گزارش سرويس بين الملل باشگاه خبرنگاران، یک مسئول دیده بان حقوق بشر از تلاش کشورهایی مانند امریکا برای دور زدن پیمان ممنوعیت بمب های خوشه ای انتقاد کرد

دیپلمات هایی از صد کشور جهان این هفته در شهر ژنو سوئیس گردآمدند تا درباره نابود کردن تدریجی بمب های خوشه ای به بحث و تبادل نظر بپردازند

به همین مناسبت گزارشی با عنوان نظارت بر مهمات خوشه ای در سال  2011 ارائه شد که در ان میزان پیشرفت دولت های دنیا در ممنوع کردن یا نابودی چنین سلاح هایی بررسی شده بود.

 

آمریکا و برخی دیگر از کشور می کوشند پروتکل جدیدی را تنظیم کنند که امکان ادامه تولید، تجارت و انبار تسلیحات خوشه ای را فراهم کند

این در شرایطی است که بیشتر کشورهای دنیا هم اکنون کنوانسیون تسلیحات خوشه ای در سال 2008 را که ممنوعیت گسترده ای را برای استفاده از چنین بمب هایی اعمال می کند، پذیرفته اند

بر اساس این گزارش، مهمات خوشه ای در حداقل 29 کشور دنیا تلفات به بار آورده اند که امسال نام لیبی نیز به فهرست این کشورها افزوده شد

این گزارش همچنین از پیشرفت هایی در اجرای مفاد پیمان بین المللی منع مهمات خوشه ای که هم اکنون 111 کشور دنیا عضو آن هستد خبر داد اما یادآور شد که با گذشت یک سال از اجرای قانون بین المللی برای منع تسلیحات خوشه ای، شصت و نه کشور دنیا هنوز چنین سلاح هایی را انبار می کنند

ائتلاف مقابله با سلاح های خوشه ای اعلام کرد دوازده کشور دنیا بخش هایی از مهمات خوشه ای خود را نابود کرده اند اما دستکم 610263 بمب خوشه ای باقی مانده اند که خود آنها نیز حاوی صد و یک میلیون قطعه انفجاری کوچکتر هستند. اعضای ائتلاف ضد سلاح خوشه ای می کوشند دولت ها را به حمایت از ممنوعیت استفاده از بمب های خوشه ای ترغیب کنند و از تدوین قانون بین المللی دیگری که استفاده از چنین تسلیحاتی را مجاز بداند، جلوگیری کنند.

 

همچنین شماری از کشورهای مناطق بحران زده، از جمله جمهوری اسلامی ایران، در کنار اسرائیل، هند و پاکستان کنوانسیون مزبور را تحریم کرده اند

بمب خوشه ای مقادیر عظیمی از بمب های کوچکتر را در سطح گسترده ای پخش می کند که سال‌ها پس از پرتاب نیز امکان انفجار دارند و به ویژه غیر نظامیان و کودکان قربانیان اصلی آن هستند.

پس از استفاده ارتش نازي از بمب هاي پروانه اي، ايالات متحده معروف ترين كاربر بمب هاي خوشه اي است كه اين گونه سلاح ها را در جنگ هاي ويتنام، عراق و افغانستان به كار برده است.

در تازه ترين مورد، نيروهاي وفادار به معمر قذافي، ديكتاتور پيشين ليبي، از توپ هاي مجهز به بمب خوشه اي عليه مخالفان در مصراته استفاده كردند.

كشور اسپانيا بين سال هاي 2006 تا 2008، حدود يكهزار و پنجاه و پنج بمب خوشه اي در اختيار ليبي گذاشته بود. اما پس از آن، اسپانيا به كنوانسيون بين المللي منع استفاده از بمب هاي خوشه اي پيوست.

دکتر "صباح رزاق" رئیس مرکز بهداشت و درمان استان نجف در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری فارس در عراق اظهار داشت: پس از اشغال عراق توسط آمریکا و استفاده‌ این کشور از سلاح های بیولوژیک و اتمی، بیماری سرطان به‌ شکل بسیار وسیعی در شهرهای عراق گسترش یافته‌ است.

وی افزود: چیزی که‌ من هرگز مشابه آن را در گذشته و در هیچ جای دنیا مشاهده نکرده بودم، وجود یک پدیده عجیب در شهرهای عراق است و آن سرطان‌های دوگانه و سه‌گانه در یک فرد است، یعنی یک فرد همزمان به‌ سه‌ سرطان و یا دو سرطان مبتلا شده‌ است.

به‌ گفته‌ رئیس مرکز بهداشت و درمان استان نجف، هم اکنون تنها در شهر نجف اشرف روزانه‌ 5 نفر به‌ بیمارستان‌های سرطانی این شهر مراجعه‌  می کنند و این آمار در مقایسه‌ با جمعیت استان بسیار زیاد است.

رزاق با اشاره‌ به‌ اینکه‌ کودکان عراقی بیش از دیگران از این آلودگی‌های هسته‌ای عراق  آسیب دیده‌اند، گفت: به دلیل زندگی در سنین رشد، کودکان عراقی قربانیان اصلی این سلاح ها هستند.

 

کشورهایی که تحت تاثیر مهمات خوشه‌ای بوده اند به شرح ذیل اند 

افغانستان

آلبانی

بوسنی و هرزگوین

کامبوج

چاد

کرواسی

اریتره

اتیوپی

گرجستان

عراق

اسرائیل

کویت

لائوس

لبنان

مونته نگرو

پاکستان

روسیه (چچن)

عربستان سعودی

صربستان (شامل کوسوو)

سیرالئون

سری لانکا

سودان

سوریه

تاجیکستان

ویتنام

صحراء غربی

 

 

وضعیت 50 هزار کودک کارگر افغان شرم آور است  کودکان خانواده های فقیر در افغانستان

غالبا کار می کنند و از تحصیل باز می مانند. "بنیاد فریدریش ایبرت" آلمان با نشر گزارش تازه ای می گوید که نزدیک به 50 هزار کودک در داش های خشت پزی اطراف کابل مصروف کارهای شاقه هستند.در گزارش آمده است که این کودکان بین 5 تا 9 سال سن دارند.

این گزارش که توسط بنیاد فردیدریش ایبرت و اتحادیه ملی کارکنان افغانستان تهیه شده، می گوید که بسیاری از کسانی که در داش های خشت پزی مصروف کار هستند، با خانواده های خود در محل کار به سر می برند و هیچ گونه دسترسی به خدمات صحی و آموزشی ندارند. مسوولان این نهادها می گویند این کودکان به خانواده‌های فقیری تعلق دارند که مجبورند همه روزه از ساعت 7 صبح الی 7 شام در داش‌های خشت ‌پزی عمدتا در ولسوالی "ده سبز" کابل کار کنند. برخی از کودکانی که در این داش ها مصروف کار هستند، گفته اند که به دلیل فقر مجبور هستند روزانه یک هزار خشت قالب بزنند و در برابر آن 380 افغانی مزد بگیرند. رییس دفتر محلی "فریدریش ایبرت" آلمان در کابل وضعیت کودکان کارگر را "شرم آور" خواند. در گزارش همچنان آمده است که دختری به نام انیسه گل گفته است که وقتی پدرش ساعت چهار صبح از خواب می خیزد، او را نیز بیدار می کند تا به کار برود. این دختر افغان گفته است که ساعات کار بسیار دراز است و بعضی وقت ها به دلیل خستگی و فشار به خواب می رود.بعضی از کودکان گفته اند که از ساعت چهار صبح تا هفت شام کار می کنند. این گزارش از زبان کودکان کارگر نقل کرده است که در هر داش از 40 تا 45 کودک کار می کنند. کار این کودکان اکثرا لگد کردن گل و قالب زدن خشت می باشد.

حضرت گل، یک کودک دیگر گفته است زمانی که از کار مرخص می‌شود به حدی خسته می‌شود که حتا نمی‌تواند دست و روی خود را بشوید. او می‌گوید: "راضی نیستم به خاطر این که پدرم به زور بالایم کار می ‌کند و می‌گوید اگر کار نکنم همه‌ ما گرسنه می‌مانیم. پس این حرف‌های پدرم مرا وادار می‌سازد تا از کارم رضایت داشته باشم. من هر روز از وقت آذان نماز صبح به کارم شروع می‌کنم و تا شام آنقدر مانده و خسته می‌شوم که حتا توان آن را نمی‌داشته باشم تا دست و روی خود را با آب تازه کنم". کودکان مجبور می شوند تا به کارهای پرخطر و مشقت بار بپردازند. فرانک هنتک، مسوول بنیاد فریدریش ایبرت در افغانستان، روز سه شنبه 4 دلو /24 جنوری، در یک کنفرانس خبری در کابل با ارایه این گزارش، وضعیت کودکان کارگر را در کابل برای دولت افغانستان و جامعه جهانی "شرم ‌آور" خواند. آقای هنتک گفت:

"تنها در فاصله 20 کیلومتری پایتخت که در آن هزاران تن از اشخاص ملی و بین المللی به خاطر دفاع از حقوق بشر کار می‌کنند، جای شرم است که بیشتر از پنجاه هزار کودک در داش‌های خشت‌ پزی تحت اسارت و غلامی قرار گرفته و کارهای شاقه انجام می‌دهند". مسوول بنیاد فریدریش ایبرت گفت با آنها تمام نهادها از حقوق کودکان آگاهند اما تاکنون برای جلوگیری از کارهای شاقه و طاقت فرسا توسط کودکان اقدام جدی صورت نگرفته است. بنیاد فریدریش ایبرت از نهادهای ملی و بین المللی خواست تا به حقوق این کودکان توجه کنند.وضعیت 50 هزار کودک کارگر افغان شرم آور است" کودکان خانواده های فقیر در افغانستان غالبا کار می کنند و از تحصیل باز می مانند. "بنیاد فریدریش ایبرت" آلمان با نشر گزارش تازه ای می گوید که نزدیک به 50 هزار کودک در داش های خشت پزی اطراف کابل مصروف کارهای شاقه هستند.

در گزارش آمده است که این کودکان بین 5 تا 9 سال سن دارند. این گزارش که توسط بنیاد فردیدریش ایبرت و اتحادیه ملی کارکنان افغانستان تهیه شده، می گوید که بسیاری از کسانی که در داش های خشت پزی مصروف کار هستند، با خانواده های خود در محل کار به سر می برند و هیچ گونه دسترسی به خدمات صحی و آموزشی ندارند. مسوولان این نهادها می گویند این کودکان به خانواده‌های فقیری تعلق دارند که مجبورند همه روزه از ساعت 7 صبح الی 7 شام در داش‌های خشت ‌پزی عمدتا در ولسوالی "ده سبز" کابل کار کنند. برخی از کودکانی که در این داش ها مصروف کار هستند، گفته اند که به دلیل فقر مجبور هستند روزانه یک هزار خشت قالب بزنند و در برابر آن 380 افغانی مزد بگیرند. رییس دفتر محلی "فریدریش ایبرت" آلمان در کابل وضعیت کودکان کارگر را "شرم آور" خواند. در گزارش همچنان آمده است که دختری به نام انیسه گل گفته است که وقتی پدرش ساعت چهار صبح از خواب می خیزد، او را نیز بیدار می کند تا به کار برود. این دختر افغان گفته است که ساعات کار بسیار دراز است و بعضی وقت ها به دلیل خستگی و فشار به خواب می رود. بعضی از کودکان گفته اند که از ساعت چهار صبح تا هفت شام کار می کنند.

این گزارش از زبان کودکان کارگر نقل کرده است که در هر داش از 40 تا 45 کودک کار می کنند. کار این کودکان اکثرا لگد کردن گل و قالب زدن خشت می باشد. حضرت گل، یک کودک دیگر گفته است زمانی که از کار مرخص می‌شود به حدی خسته می‌شود که حتا نمی‌تواند دست و روی خود را بشوید. او می‌گوید: "راضی نیستم به خاطر این که پدرم به زور بالایم کار می ‌کند و می‌گوید اگر کار نکنم همه‌ ما گرسنه می‌مانیم. پس این حرف‌های پدرم مرا وادار می‌سازد تا از کارم رضایت داشته باشم. من هر روز از وقت آذان نماز صبح به کارم شروع می‌کنم و تا شام آنقدر مانده و خسته می‌شوم که حتا توان آن را نمی‌داشته باشم تا دست و روی خود را با آب تازه کنم". کودکان مجبور می شوند تا به کارهای پرخطر و مشقت بار بپردازند. فرانک هنتک، مسوول بنیاد فریدریش ایبرت در افغانستان، روز سه شنبه 4 دلو /24 جنوری، در یک کنفرانس خبری در کابل با ارایه این گزارش، وضعیت کودکان کارگر را در کابل برای دولت افغانستان و جامعه جهانی "شرم ‌آور" خواند. آقای هنتک گفت: "تنها در فاصله 20 کیلومتری پایتخت که در آن هزاران تن از اشخاص ملی و بین المللی به خاطر دفاع از حقوق بشر کار می‌کنند، جای شرم است که بیشتر از پنجاه هزار کودک در داش‌های خشت‌ پزی تحت اسارت و غلامی قرار گرفته و کارهای شاقه انجام می‌دهند". مسوول بنیاد فریدریش ایبرت گفت با آنها تمام نهادها از حقوق کودکان آگاهند اما تاکنون برای جلوگیری از کارهای شاقه و طاقت فرسا توسط کودکان اقدام جدی صورت نگرفته است.

بنیاد فریدریش ایبرت از نهادهای ملی و بین المللی خواست تا به حقوق این کودکان توجه کنند

 

از حسین سیرت